10 Temmuz 2013 Çarşamba

20

Unutmak. Kutsal topraklarıma unuttuğum zamanlarda
ve unutulduğumu en kahverengiyle içime çektiğimde giderim.
Giderim. Kalarak.
Sonra İçimin mavisi azalır.
Kahverengi
çoğalır nefesimde.
Kaç kişinin çam ağacı olduğunu bilmiyorum.
Benim her unuttuğumda sarıldığım çam ağacım var
Tek rüzgarda bir kahverengi.
geç kaldığımda, geç kalınmışlıklara yolculuk burası.
Ölü sayısı yaşayandan fazla burada
Bu devir ölülerin huzur verdiği devir
İçimin mavisi tükendi tükenecek
o zaman kaç olmayan kişinin doğum gününü hatırlayacağım
Mavi
yok.
Temmuzun mavisi yarısından on gün önce yok olmuş.
İçimin mavisi
yok
olmuş

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder